Monday, 8 May 2017

The Amazing Reason Walking Is So Good For Your Brain



“I have two doctors, my left leg and my right.” – G.M. Trevelyan



When your foot hits the ground, it sends a pressure wave through the body that increases blood flow to the brain.

The new finding is a surprise to researchers who thought that blood flow to the brain was relatively unaffected by blood pressure changes.

Running also causes similar backward-flowing waves through the arteries, helping to regular blood circulation through the brain.

Dr Ernest Greene, the study’s first author, said:


“What is surprising is that it took so long for us to finally measure these obvious hydraulic effects on cerebral blood flow.

There is an optimizing rhythm between brain blood flow and ambulating.

Stride rates and their foot impacts are within the range of our normal heart rates (about 120/minute) when we are briskly moving along.”

For the study, ultrasound was used to measure blood flow through the carotid artery, which carries blood to the head.

The researchers found that walking produces much lighter foot impacts than running.


However, the effect on blood flow to the brain was still significant.


The study’s authors write:


“New data now strongly suggest that brain blood flow is very dynamic and depends directly on cyclic aortic pressures that interact with retrograde pressure pulses from foot impacts.

There is a continuum of hemodynamic effects on human brain blood flow within pedaling, walking and running. Speculatively, these activities may optimize brain perfusion, function, and overall sense of wellbeing during exercise.”
The art of walking

With or without the scientific explanation, though, humans have instinctively understood the benefits of walking for thousands of years.

It is only in the last century that we have become a society of passengers, sitting bored in metal boxes and tubes, wishing we were already there.

Walking and the art of walking are being lost.

The study “Acute Effects of Walking on Human Internal Carotid Blood Flow” was presented at the APS annual meeting at Experimental Biology 2017 in Chicago.

SOURCE:

http://www.spring.org.uk/2017/05/the-amazing-reason-walking-is-so-good-for-your-brain.php(accessed 8.5.17)

Thursday, 4 May 2017

Η χρήση κινητών τηλεφώνων βλάπτει σοβαρά την οικογενειακή ζωή


Σύμφωνα με το πόρισμα της έρευνας, η υπερβολική χρήση κινητών τηλεφώνων από τους γονείς έχει σοβαρές επιδράσεις στην οικογενειακή ζωή και επηρεάζει πολλές φορές σημαντικά την ψυχολογία των παιδιών.

Συγκεκριμένα, το ένα τρίτο των ερωτηθέντων - 2.000 μαθητές δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ηλικίας μεταξύ 11 και 18 ετών, απάντησαν ότι έχουν ζητήσει επανειλημμένα από τους γονείς τους να σταματήσουν να ασχολούνται διαρκώς με τη συσκευή κινητής τηλεφωνίας. Το 14% αυτών δήλωσαν ότι οι γονείς τους χρησιμοποιούν το κινητό τους ακόμα και την ώρα των οικογενειακών γευμάτων -όχι μόνο για κλήσεις αλλά και για να σερφάρουν στο Διαδίκτυο- εντούτοις, το 95% των ερωτηθέντων γονέων - 3.000 ενήλικες συμμετείχαν στην έρευνα- αρνήθηκε ότι ισχύει κάτι τέτοιο.

Μεταξύ των μαθητών: το 82% αισθάνεται ότι κατά τη διάρκεια των γευμάτων θα πρέπει να μην γίνεται χρήση κινητού τηλεφώνου από κανένα μέλος της οικογένειας. Το 22% δήλωσε ότι η εκτεταμένη χρήση του κινητού αποξενώνει τα μέλη της οικογένειας. Το 36% των ερωτηθέντων υπογράμμισαν ότι έχουν ζητήσει από τους γονείς τους να αφήσουν στην άκρη τη συσκευή. Από αυτό το ποσοστό, το 46% δήλωσαν ότι οι γονείς τους δεν δίνουν καμία σημασία στη συγκεκριμένη έκκλησή τους, ενώ το 44% των μαθητών δήλωσαν απογοήτευση για αυτή τη συμπεριφορά.

Παρά τα παραπάνω συμπεράσματα, μόλις το 10% των γονέων πιστεύουν ότι η εκτεταμένη χρήση κινητών τηλεφώνων από την πλευρά τους προκαλεί ανησυχία στα παιδιά τους, παρόλο που σχεδόν το 43% παραδέχτηκαν ότι πιθανόν ξοδεύουν πολύ από τον χρόνο τους στο Διαδίκτυο.

Το 37% των γονέων δήλωσαν επίσης ότι ο χρόνος που περνούν καθημερινά στο Διαδίκτυο κυμαίνεται μεταξύ 3 με 5 ώρες την ημέρα, ενώ το 5% αυτών απάντησαν ότι ο χρόνος αυτός αυξάνεται σημαντικά κατά τη διάρκεια του Σαββατοκύριακου (συνολικά περίπου 15 ώρες).

Σύμφωνα με την έρευνα, σχεδόν τα τρία τέταρτα των μαθητών (72%) δήλωσαν ότι ξοδεύουν περίπου 10 ώρες την ημέρα στο Διαδίκτυο. Η μεγαλύτερη έγνοια που εξέφρασε το σχεδόν το ήμισυ των μαθητών (47%) είναι ότι η πολύωρη χρήση του Διαδικτύου οδηγεί σε στέρηση ύπνου, ωστόσο μόλις το 10% των γονέων που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν ότι αυτό τους προκαλεί ανησυχία.

ΠΗΓΗ:

http://www.msn.com/el-gr/lifestyle/family/%CE%B7-%CF%87%CF%81%CE%AE%CF%83%CE%B7-%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CE%B7%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CE%BB%CE%B5%CF%86%CF%8E%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%B2%CE%BB%CE%AC%CF%80%CF%84%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CE%BF%CE%B2%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%BF%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%B5%CE%B9%CE%B1%CE%BA%CE%AE-%CE%B6%CF%89%CE%AE/ar-BBAeCyY(accessed 4.5.17)

Αρρενωπότητα στο στόχαστρο της γυναικομαστίας





Η εξωτερική εμφάνιση αποτελεί πολύ σημαντικό κομμάτι για κάθε άνθρωπο. Τα πρότυπα ομορφιάς που έχουν επικρατήσει ζητούν ο σύγχρονος άνδρας να παραμένει νέος, γυμνασμένος και ελκυστικός. Ένα πολύ συχνό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι άνδρες είναι η γυναικομαστία. Πρόκειται για μία παθολογική κατάσταση κατά την οποία το ανδρικό στήθος παρουσιάζει γυναικεία όψη. Η αιτία εμφάνισης της γυναικομαστίας μπορεί να είναι ιδιοπαθής, πολλές φορές όμως οφείλεται σε ορμονική διαταραχή ή στη λήψη φαρμάκων.

Ψυχολογικές επιπτώσεις γυναικομαστίας σε εφήβους και ενήλικες

Η γυναικομαστία είναι μια πάθηση που εκτός από την εξωτερική εμφάνιση επηρεάζει και την ψυχολογία του άνδρα. Ιδίως όταν το πρόβλημα εκδηλώνεται στην εφηβική ηλικία οι επιπτώσεις στην αυτοεκτίμηση του αγοριού είναι ακόμη πιο σοβαρές.
Η εφηβεία είναι μια μεταβατική περίοδος στην οποία το αγόρι σταδιακά ωριμάζει. Η αλλαγή στη φωνή του και η αυξημένη τριχοφυΐα είναι δυο αναμενόμενες αλλαγές. Όταν όμως ένας έφηβος παρατηρήσει ξαφνικά το στήθος του να αλλάζει και να μεγαλώνει, μπερδεύεται και νιώθει διαφορετικός. Εξαιτίας του φόβου της απόρριψης το αγόρι αρχίζει να απομονώνεται από την οικογένεια και τους φίλους του και να απορρίπτει δραστηριότητες που στην πραγματικότητα θα ήθελε να κάνει. Πολλοί έφηβοι φτάνουν στο σημείο να αντιμετωπίζουν προβλήματα κατάθλιψης, κρίσεων πανικού, διατροφικών διαταραχών και γίνονται θύματα bulling από άλλα άτομα ίδιας ηλικίας.

Και στους ενήλικες η εμφάνιση της γυναικομαστίας έχει αρνητικές επιπτώσεις στην αυτοεκτίμησή τους. Ο άνδρας νιώθει ότι χάνει την αρρενωπότητά του και γίνεται ανασφαλής. Αυτό το αίσθημα αμηχανίας και ντροπής, τον κάνει να προσπαθεί συνεχώς να κρύψει το στήθος του, φορώντας φαρδιά και άκομψα ρούχα. Οι διαπροσωπικές του σχέσεις αλλάζουν και ο φόβος της απόρριψης από το αντίθετο φύλο αυξάνεται.

Τι ρόλο παίζουν οι ορμόνες στην εμφάνιση γυναικομαστίας

Το ανδρικό στήθος αποτελείται από τη θηλή, τη θηλαία άλω, το μαζικό αδένα και λίπος (ανάλογο με το σωματικό βάρος του ατόμου). Η ανάπτυξη του μαζικού αδένα είναι αποτέλεσμα της δράσης των οιστρογόνων. Στο ανδρικό φύλο ο μαζικός αδένας παραμένει ατροφικός και επικρατεί το λίπος, ενώ στο γυναικείο λόγω των ορμονών συνεχίζει να αναπτύσσεται. Στους άνδρες με γυναικομαστία που οφείλεται σε ορμονική διαταραχή (π.χ. αυξημένα οιστρογόνα, μειωμένα ανδρογόνα) παρατηρείται υπέρμετρη αύξηση στο μέγεθος του μαζικού αδένα. Σε αυτή την κατηγορία ανήκουν περιστατικά γυναικομαστίας σε εφήβους. Μόλις τα επίπεδα των ορμονών επανέλθουν, το πρόβλημα αποκαθίσταται.



Συχνότητα εκδήλωσης γυναικομαστίας

Τα ποσοστά εμφάνισης γυναικομαστίας αγγίζουν και το 35%. Στα περισσότερα περιστατικά είναι αμφοτερόπλευρη, υπάρχουν όμως και περιπτώσεις στις οποίες είναι ετερόπλευρη, δηλαδή είναι εμφανής στον ένα από τους δύο μαστούς.

Μπορεί η γυναικομαστία να οφείλεται στην παχυσαρκία;

Ένας υπέρβαρος έφηβος ή άνδρας λόγω της συσσώρευσης λίπους σε όλο του το σώμα, άρα και στην περιοχή του στήθους μπορεί να εμφανίσει ψευδογυναικομαστία. Με σωστή διατροφή και άσκηση, η αύξηση του στήθους που οφείλεται σε λιπώδη ιστό μπορεί να αντιμετωπιστεί σε διάστημα μερικών μηνών.

Πότε απαιτείται χειρουργική επέμβαση

Στις περισσότερες περιπτώσεις ειδικά όταν η γυναικομαστία οφείλεται σε διόγκωση του μαζικού αδένα η χειρουργική επέμβαση αποτελεί τη μοναδική λύση. Εκτός από τη βελτίωση του αισθητικού μέρους, επιτυγχάνεται και βελτίωση της ψυχολογίας και κατ’ επέκταση της ποιότητας ζωής του άνδρα.

ΠΗΓΗ:
http://www.kathimerini.gr/903219/article/epikairothta/ygeia/arrenwpothta-sto-stoxastro-ths-gynaikomastias(accessed 4.5.17)


Monday, 1 May 2017

Why idle moments are crucial for creativity



Our brains are at their most innovative when they are resting, so why aren’t we making time for quiet reflection?

Last month, both the US Department of Homeland Security and the UK Department of Transport issued a new ban. Passengers flying from certain areas of North Africa and the Middle East can no longer carry electronics larger than a smartphone on flights.

Royal Jordanian airlines cheekily responded by offering travellers “12 things to do on a 12-hour flight with no tablet or laptop.” Number 11 was “analyse the meaning of life.”


These days, spare moments are filled with using our smartphones and other devices

There’s nothing inherently funny about this suggestion. It’s amusing because the thought of quiet contemplation on a long flight rather than being entertained via a screen is, in today’s world, ridiculous.

Humans have daydreamed for thousands of years, and yet, these days, spare moments are filled with using our smartphones and other devices—scrolling through social media, listening to podcasts, responding to emails—leaving us little time to let our minds wander. This may seem a small change, but its effect, on the way our minds work and on our collective creativity, could be far-reaching. In fact, it could be hindering your ability to come up with fresh, innovative ideas.

Lightbulb moments

In 2012, researchers found that letting your mind wander can lead to better creative problem solving. And anecdotal links between daydreaming and creativity abound. From Einstein to Nobel Prize-winning chemists to the inventor of the Post-it note, many of the world’s great thinkers have espoused the benefits of giving your mind a rest. And perhaps you too have noticed that your best ideas come in the shower or while out for a walk.


Daydreaming is how we access our big-picture state of mind

When your mind is able to wander, it is accessing memories, emotions and random bits of stored knowledge, says Amy Fries, author of Daydreams at Work: Wake Up Your Creative Powers and a writer and editor for Psychology Today.

“Daydreaming is how we access our big-picture state of mind,” Fries says. “When you’re in a daydreaming state of mind, you can visualise or simulate your own version of events."

This visualisation can help us gain a new perspective on a problem or link two previously disjointed thoughts to come up with an original idea.





According to Nielsen, Americans spend 10.5 hours a day consuming media. And UK residents are close behind at almost 10 hours a day, according to eMarketer. (Credit: Getty Images)



“My most creative moments come when my brain is allowed to rest,” says Megan King, a graphic designer for the architecture and engineering firm exp Global Inc. As a designer, King is expected to come up with new, compelling ideas all the time. “Sometimes I’ll spend all day working on a project and I’ll feel that I never quite created something that I’m really happy with,” King says. “I’ll get a good night’s sleep and [the next day], get something done in 15 minutes that is more innovative.”

But “I’m addicted to my smartphone,” she says.

She’s not alone. According to Nielsen, Americans spend 10.5 hours a day consuming media. And UK residents are close behind at almost 10 hours a day, according to eMarketer. This extended screen time has made some of us uncomfortable sitting alone with our own thoughts. Scientists conducted a study in which they gave people the option of either sitting alone with no distractions for a period of 6–15 minutes or enduring a mild electric shock. Many people chose the shock.

Different states

When your eyes are on your phone, your mind is in a very different state than when it’s daydreaming.

Over years of studies, researchers found that our brain has two separate attention systems, says Daniel Willingham, Professor of Psychology at the University of Virginia — an external one and an internal one. The internal attention system, which is activated during daydreaming, is called the default network.





When your eyes are on your phone, your mind is in a very different state than when it’s daydreaming. (Credit: Getty Images)



“The default network is particularly active when you are thinking about yourself, thinking about the past, thinking about the future,” Willingham says. “You can’t really have both [attention systems] active at the same time, but they’re in some ways linked.”

If both systems can’t be active at the same time and we’re spending 10 hours a day in one attention system, it begs the question: what is that doing to our brains — and our ability to come up with creative ideas?

“This is not a small intervention that we are conducting on ourselves. In many cases this is an enormous amount of time,” Willingham says, “especially for teenage kids.”


From a psychological point of view, we’re more concerned about what this will do to us over the course of many years

“From a psychological point of view, we’re more concerned about what this will do to us over the course of many years,” he says. The consequences, as of now, are not fully known, but all this phone staring, all this time spent in one attention system, may very well have a long-term effect.

Digital detox

The good news is that some people are already self-regulating their overuse. King recently went off Facebook after realising she was spending too much time on the site in her in-between moments.

“I’ve been developing a self-awareness recently about my overuse,” she says. “I’ve been trying to curb it, but it’s hard.”





Some people are already starting to self-regulate when it comes to their internet and screen usage, scheduling in time for technology detoxes (Credit: Alamy)



Willingham, who used to listen to podcasts or books on tape while he walked for exercise, has started leaving his devices at home. He’s much happier with the silence. And Fries consciously limits her phone and television time, and if she could, would go even further.

“I actually have fantasies about going off the grid for about a year,” she says.

Barring that, Fries recommends starting with self-awareness. Notice when you’re looking at your phone and how it makes you feel. If you’re tapped out for creativity, go for a walk or do some other activity that doesn’t require focused attention. Most importantly, give yourself the time and permission to daydream, which, especially in our culture of busyness, is easier said than done.


Accepting your own daydreaming state of mind is almost revolutionary

“I think it’s something individuals can own,” Fries says. “Accepting your own daydreaming state of mind is almost revolutionary.”

Companies would also benefit from giving their employees the space to let their minds wander, she says, allowing them to come up with better, more innovative ideas.

“Any leader in any area, I can guarantee you they’re a big daydreamer,” Fries says.

In addition to going off Facebook, King has stopped taking her phone or computer to meetings when possible, and it’s helped her access better and more unique ideas, she says. Plus, she gives herself the time to exercise, get good sleep and take midday breaks—like heading to a nearby park with just some paper and a pencil.

“That is my ultimate ideal to get some creative juices flowing,” King says. “I feel like time just stops when you’re sitting there.”

SOURCE:

http://www.bbc.com/capital/story/20170414-why-idle-moments-are-crucial-for-creativity(accessed 1.5.17)

Πώς είναι το να ακούς φωνές;


Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς πώς είναι το να ακούς «φωνές», ειδικά αν δεν έχεις ακούσει ποτέ φωνές ο ίδιος. Όμως, η εμπειρία του να ακούς φωνές δεν είναι τόσο ξένη όσο γενικά θεωρείται.

Καταρχάς, μπορεί να είναι το ίδιο με το να ακούς μία φωνή κανονικά με τα αυτιά σου, με τη διαφορά πως η «φωνή» δεν έχει φυσική αιτία – αλλά όπως και με τις κανονικές φωνές, υπάρχει ποικιλία και κάθε εμπειρία έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά. Μπορεί να νομίζεις ότι δεν έχεις βιώσει ποτέ κάτι τέτοιο, αλλά είσαι σίγουρος/η; Ίσως κάποτε άκουσες κάποιον/α να φωνάζει το όνομά σου για να διαπιστώσεις τελικά πως δεν υπήρχε κανείς εκεί. Όντως, έρευνες δείχνουν ότι ειδικά για ανθρώπους που πενθούν, δεν αποτελεί ασυνήθιστη εμπειρία το να ακούν τη φωνή του προσώπου που πέθανε πρόσφατα.

Εκτός από το να ακούν φωνές με τα αυτιά τους, οι άνθρωποι ακούν επίσης φωνές σαν να είναι σκέψεις που εισβάλλουν στο μυαλό από κάπου αλλού, έξω από τον εαυτό τους. Αυτό δεν είναι το ίδιο με μία ξαφνική ιδέα, την οποία οι άνθρωποι συχνά αναγνωρίζουν ότι προέρχεται από τον εαυτό τους. Αντιθέτως, αυτές οι σκέψεις δεν είναι δικές τους και μοιάζουν σαν να έρχονται απ’ έξω από τη συνείδησή τους, όπως συμβαίνει με την τηλεπάθεια.

Ένα καλό παράδειγμα γι’ αυτό είναι η εμπειρία του να ανακαλείς ένα στίχο ή μια μελωδία, την οποία ανακαλύπτεις πως επαναλαμβάνεις μόνος/η σου ασυνείδητα και η οποία σου έρχεται στο νου ξανά και ξανά. Μπορεί ακόμη και να πιάσεις τον εαυτό σου να τη μουρμουρίζει. Δεν πήρες ποτέ την απόφαση να αρχίσεις να τη σκέφτεσαι και είναι δύσκολο να σταματήσεις να τη σκέφτεσαι. Η διαφορά ανάμεσα στη μελωδία και στη «φωνή-σκέψη», που παρουσιάζεται σαν λέξη στο μυαλό σου, είναι ότι η τελευταία ίσως συνεχίσει να σου μιλάει κατανοητά και ακόμη και να συζητά μαζί σου. Δεν είσαι εσύ υπεύθυνος/η γι’ αυτό και δεν έχεις ιδέα τι πρόκειται να πει η «φωνή» στη συνέχεια.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να ακούς φωνές. Οι φωνές μπορεί να βιώνονται στο κεφάλι, έξω από αυτό ή ακόμα και στο σώμα. Μπορεί να είναι μία φωνή ή πολλές φωνές. Η φωνή μπορεί να μιλάει σε σένα ή για σένα.

Υπάρχουν και άλλοι τρόποι να ακούς φωνές. Κάποιοι από αυτούς δεν περιγράφονται επαρκώς με τη φράση «ακούω φωνές» και ίσως μια μέρα θα έχουμε βρει μία καλύτερη περιγραφή – επειδή δεν είναι ποτέ το ίδιο για όλους. Μερικοί άνθρωποι, για παράδειγμα, βιώνουν μη λεκτικές σκέψεις, εικόνες και οράματα, γεύσεις, οσμές και άγγιγμα. Όλα αυτά τα βιώματα δεν έχουν φυσική αιτία και όλα είναι αισθήσεις που δεν προκάλεσαν οι ίδιοι.

Οι φωνές μπορεί να είναι σαν τα όνειρα. Όλοι μας ονειρευόμαστε και βιώνουμε λέξεις, εικόνες, ακόμη και αισθήσεις. Όταν βαριόμαστε μπορούμε να ταξιδέψουμε με το νου μας και να δούμε ένα σύντομο όνειρο. Όταν ονειρευόμαστε, διάφορα παράξενα πράγματα μπορούν να μας συμβούν, αλλά εξακολουθούμε να πιστεύουμε ότι πραγματικά μας συμβαίνουν. Το να ακούς φωνές μπορεί να είναι κάπως έτσι: ένα όνειρο που βλέπεις ενώ είσαι ξύπνιος/α, αλλά που βιώνεται ως πραγματικό.

Για τους ανθρώπους που ακούνε φωνές, οι φωνές αυτές μπορεί να είναι παρούσες όλη την ημέρα και ως αποτέλεσμα να τους εμποδίζουν από το να κάνουν πράγματα στην καθημερινή ζωή τους. Οι φωνές μπορεί ακόμη και να τιμωρούν αυτόν/ήν που τις ακούει, αν δεν κάνει αυτό που θέλουν, για παράδειγμα, αν δεν φύγει από ένα πάρτι όταν του/της πουν ή αν μιλήσει σε άλλους για τις φωνές. Έτσι κάποιοι άνθρωποι που ακούνε φωνές σιωπούν και κατά συνέπεια απομονώνονται από τους άλλους ανθρώπους.

Μπορεί να υπάρχει μία ευχάριστη πλευρά στο να ακούς φωνές. Μερικές φορές η φαινομενική σοφία είναι πραγματική και οι φωνές, ή τουλάχιστον κάποιες από αυτές, ίσως να φαίνονται έξυπνες. Άνθρωποι που ακούν φωνές αναφέρουν ότι οι φωνές τους είπαν πράγματα που δεν ήξεραν ή που δε μπορούσαν να κατανοήσουν από μόνοι τους και ότι οι φωνές πραγματικά τους βοήθησαν. Κάποιοι άνθρωποι θεωρούν αυτή την εμπειρία ένα δώρο, κάτι σαν πολύτιμη ενόραση ή ακόμη και εξω-αισθητηριακή αντίληψη, και έτσι οι ίδιοι τις εμπιστεύονται. Οι φωνές μπορεί να είναι έξυπνες, πνευματώδεις, αστείες και γλαφυρές.

Οι φωνές μπορούν από μόνες τους να αποτελούν μηχανισμό αντιμετώπισης. Αυτό που οι φωνές λένε αντιστοιχεί με την επίδραση που έχει ο κοινωνικός και συναισθηματικός κόσμος σ’ αυτόν που τις ακούει. Οι φωνές συχνά σχολιάζουν το πώς το άτομο που τις ακούει βιώνει τον κόσμο και κατ’ αυτόν τον τρόπο οι φωνές μπορεί να αποτελούν έναν αμυντικό μηχανισμό ενάντια σε αφόρητα και απαγορευμένα συναισθήματα. Οι φωνές συχνά σχετίζονται με την ιστορία ζωής του ατόμου, όπως με ένα τραύμα πρόσφατο ή από την παιδική ηλικία, και τότε μιλούν για αδυναμία και αδικία. Αυτή είναι μία σύνθετη προσωπική εμπειρία και οι φωνές μπορεί να παίζουν ρόλο είτε καθοδηγητικό είτε επικριτικό.

Μπορείς να ελέγξεις τις φωνές; Τι κάνεις με τις φωνές που δεν είναι με το μέρος σου, που σε κακολογούν και σε προσβάλουν ή διακόπτουν τις σκέψεις σου ή σου δίνουν επιβλαβείς συμβουλές και σου λένε να κάνεις ανόητα πράγματα; Το πρώτο πράγμα που πρέπει να συνειδητοποιήσεις είναι ότι, παρόλο που η φωνή μπορεί να παρεμβαίνει στη συνείδησή σου, αυτό δε σημαίνει πως θα πρέπει να ακολουθείς τυφλά ό,τι λέει. Θα έσπευδες να διαπράξεις φόνο, αν κάποιος σου το ζητούσε; Όχι βέβαια.

Οι άνθρωποι που ακούν φωνές έχουν το ίδιο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση όπως οποιοσδήποτε άλλος και μπορείς να πεις στις φωνές ακριβώς αυτό. Αν κάποιες από τις φωνές είναι ευχάριστες και φιλικές, τότε μπορείς να συζητάς μαζί τους, αλλά όχι μ’ εκείνες που δε λειτουργούν έτσι. Μπορείς να πεις στις δυσάρεστες φωνές πως δεν τις βρίσκεις ούτε ευχάριστες ούτε χρήσιμες και ότι δεν έχεις λόγο να τις ανέχεσαι αν δεν αλλάξουν. Τι γίνεται με τις κακόβουλες φωνές, που μπορούν να προκαλέσουν οξύτατο ψυχικό πόνο και να σε διατάξουν να κάνεις πράγματα (όπως το να μένεις μέσα και να αποφεύγεις τους ανθρώπους); Μία λύση είναι να απομακρύνεις όσο περισσότερο μπορείς το στρες από τη ζωή σου. Το στρες όχι μόνο αυξάνει τις φωνές αλλά τις κάνει να λένε και πιο δυσάρεστα πράγματα. Δεύτερον, μην αγνοείς τις φωνές, επειδή τότε τείνουν να γίνονται πιο επιθετικές, όμως την ίδια στιγμή μην τις αφήνεις να ρυθμίζουν τη ζωή σου χωρίς την άδειά σου.



Πρωτότυπο: What is it like to hear voices?

http://www.intervoiceonline.org/2006/12/6/information-about-hearing-voices-contents (May 13, 2011)


ΠΗΓΗ:

http://www.hearingvoices.gr/index.php/el/component/content/article?id=72(1.5.17)