Ελαφρώς αυξημένος ο κίνδυνος Αλτσχάιμερ για τις γυναίκες που κάνουν μακρόχρονη ορμονική θεραπεία

Η μακρόχρονη χρήση ορμονικής θεραπείας από τις γυναίκες για τον έλεγχο των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, σχετίζεται με ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο για την εμφάνιση της νόσου Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μια νέα φινλανδική επιστημονική έρευνα, την μεγαλύτερη έως τώρα που κάνει αυτή τη συσχέτιση.

Ο απόλυτος κίνδυνος είναι πάντως μικρός: εννέα έως 18 έξτρα περιστατικά Αλτσχάιμερ ανά 10.000 γυναίκες 70-80 ετών ετησίως. Η ηλικία στην οποία ξεκινά η ορμονοθεραπεία, δεν φαίνεται να παίζει ρόλο στον μελλοντικό κίνδυνο.

Οι ερευνητές τόνισαν ότι αν και η πιθανότητα είναι μικρή, οι γυναίκες καλό είναι να ενημερωθούν για τον πιθανό κίνδυνο από την παρατεταμένη χρήση των ορμονών λόγω εμμηνόπαυσης, η οποία μπορεί να συνοδεύεται από εξάψεις, εφίδρωση, μειωμένη σεξουαλική διάθεση, ψυχολογικά «σκαμπανεβάσματα» και άλλα συμπτώματα. Υπάρχει μια ποικιλία σχετικών θεραπειών, όπως χάπια μόνο με οιστρογόνα ή με συνδυασμό οιστρογόνων και προγεσταγόνων, κρέμες, τζελ, δερματικά επιθέματα κ.α.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Τόμι Μίκολα του Πανεπιστημίου του Ελσίνκι, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό British Medical Journal (BMJ), συνέκριναν στοιχεία για περίπου 84.700 γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση που είχαν διαγνωσθεί με Αλτσχάιμερ, με άλλες τόσες γυναίκες χωρίς Αλτσχάιμερ. Περίπου 11.800 γυναίκες είχαν κάνει ορμονική θεραπεία για πάνω από δέκα χρόνια.

Διαπιστώθηκε ότι η ορμονοθεραπεία από το στόμα σχετιζόταν με 9% έως 17% μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ, ενώ δεν υπήρχε ανάλογη αύξηση του κινδύνου για την κολπική ορμονοθεραπεία με οιστραδιόλη.

Oι ερευνητές επεσήμαναν ότι η μελέτη τους δεν μπορεί να αποκλείσει πως και άλλοι παράγοντες -πέρα από την ορμονοθεραπεία- μπορεί να έχουν επηρεάσει τα ευρήματα τους. 'Αλλες μελέτες στο παρελθόν μάλιστα έχουν καταλήξει στο αντίθετο συμπέρασμα, ότι η ορμονική θεραπεία της εμμηνόπαυσης μπορεί να προστατεύει από την άνοια.

Το Βασιλικό Κολλέγιο Παθολόγων της Βρετανίας δήλωσε ότι η έρευνα δεν αποδεικνύει πως η ορμονοθεραπεία προκαλεί Αλτσχάιμερ, συνεπώς οι γυναίκες μπορούν να τη συνεχίσουν, εφόσον υποφέρουν από έντονα συμπτώματα εμμηνόπαυσης. Οι περισσότερες γυναίκες έχουν τέτοια συμπτώματα για περίπου τέσσερα χρόνια, αλλά αυτά μπορούν να διαρκέσουν έως 12 χρόνια.

ΠΗΓΗ:

http://www.kathimerini.gr/1013469/article/ygeia/ygeia-epikairothta/elafrws-ay3hmenos-o-kindynos-altsxaimer-gia-tis-gynaikes-poy-kanoyn-makroxronh-ormonikh-8erapeia(accessed 7.3.19)

Μίνι ανθρώπινοι εγκέφαλοι εργαστηρίου εναντίον Αλτσχάιμερ;

Δημιουργήθηκαν με ελληνική συμμετοχή και σύμφωνα με τους ειδικούς, μπορούν να παραχθούν μαζικά και να βοηθήσουν στη μελέτη νευροεκφυλιστικών νόσων



Το μέλλον στην έρευνα του εγκεφάλου πλησιάζει σύμφωνα με τους επιστήμονες


'Αλλη μία ομάδα ερευνητών στις ΗΠΑ - μεταξύ των οποίων μία Ελληνίδα επιστήμονας - ανακοίνωσε ότι ανέπτυξε στο εργαστήριο μικροσκοπικούς εγκεφάλους, που διαθέτουν πολλούς νευρώνες και άλλα κύτταρα του κανονικού ανθρώπινου εγκεφάλου.

Οι μικροσκοπικοί εγκέφαλοι διαθέτουν επίσης μερικές - ασφαλώς ούτε κατά διάνοια όλες - από τις φυσιολογικές λειτουργίες, όπως τη δημιουργία μυελίνης που μονώνει τα νεύρα, αλλά και την αυθόρμητη εκδήλωση ηλεκτροχημικής δραστηριότητας, που μπορεί να καταγραφεί με ηλεκτρόδια και η οποία παραπέμπει στη σκέψη, αν και σε πρωτόγονη μορφή.

Μαζική παραγωγή εγκεφάλων

Ο εργαστηριακός εγκέφαλος, που μπορεί να παραχθεί σε μαζική κλίμακα, προορίζεται να βοηθήσει την φαρμακολογική και άλλη έρευνα πάνω στις διάφορες νευροεκφυλιστικές παθήσες (Αλτσχάιμερ, Πάρκινσον, πολλαπλή σκλήρυνση, αυτισμό κ.α.), ενώ θα μειώσει και την ανάγκη να γίνονται ανάλογα τεστ σε ζώα.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου Τζονς Χόπκινς της Βαλτιμόρης, με επικεφαλής τον καθηγητή τοξικολογίας Τόμας Χάρτουνγκ, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση σε συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Προώθηση της Επιστήμης (AAAS) στην Ουάσιγκτον. Στην ερευνητική ομάδα συμμετέχει η δρ Γεωργία Μακρή, που πήρε το διδακτορικό της από το Ινστιτούτο Παστέρ στην Αθήνα και σήμερα είναι μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Τμήμα Νευρολογίας του Τζονς Χόπκινς.

Οι μίνι-εγκέφαλοι έχουν διάμετρο όσο το μάτι μιας μύγας ή ενός μολυβιού - το μέγεθος που έχει ο εγκέφαλος ενός εμβρύου δύο μηνών - και είναι οριακά ορατοί με γυμνό μάτι. Εκατοντάδες χιλιάδες αντίγραφά τους μπορούν να παραχθούν σε κάθε «φουρνιά» (καλλιέργεια). Εκτός από τις νευρολογικές παθήσεις, έχουν ήδη αρχίσει δοκιμές για την αξιοποίηση των εργαστηριακών εγκεφάλων σε περιπτώσεις ιογενών λοιμώξεων, τραυμάτων και εγκεφαλικών επεισοδίων.

Δοκιμές νέων φαρμάκων με ασφάλεια και χωρίς πειραματόζωα

Οι επιστήμονες δήλωσαν αισιόδοξοι ότι τέτοιοι μίνι-εγκέφαλοι θα αλλάξουν δραματικά τον τρόπο που δοκιμάζονται τα νέα φάρμακα από πλευράς ασφάλειας και αποτελεσματικότητας. Οι μίνι-εγκέφαλοι έχουν ως «πρώτη ύλη» δερματικά ενήλικα κύτταρα, που -μετά από γενετικό επαναπρογραμματισμό- μετατρέπονται σε πολυδύναμα βλαστικά κύτταρα, παρόμοια με τα εμβρυικά, και τελικά εξειδικεύονται σε εγκεφαλικά κύτταρα.

Οι εν λόγω μικροσκοπικοί εγκέφαλοι είναι «μπάλες» κυττάρων, που αναπτύσσουν δομές παρόμοιες των κανονικών εγκεφάλων μέσα σε διάστημα δύο μηνών στο εργαστήριο. Θεωρούνται ανώτεροι για την μελέτη των εγκεφαλικών παθήσεων, σε σχέση με τα ευρέως χρησιμοποιούμενα πειραματόζωα όπως οι αρουραίοι και τα ποντίκια, επειδή αποτελούνται από κύτταρα ανθρώπων και όχι τρωκτικών.

Όπως ανέφερε ο Χάρτουνγκ, «το 95% των φαρμάκων, αφότου έχουν δοκιμασθεί σε ζώα, δείχνουν πολλά υποσχόμενα, αλλά στη συνέχεια αποτυγχάνουν, όταν δοκιμάζονται στους ανθρώπους, πράγμα που σημαίνει μεγάλη σπατάλη χρόνου και χρημάτων».

«Δεν είμαστε αρουραίοι, όπως δεν είμαστε ούτε μπάλες κυττάρων. Όμως μπορούμε να πάρουμε καλύτερες πληροφορίες από αυτές τις κυτταρικές μπάλες, παρά από τα τρωκτικά», τόνισε.

'Αλλες επιστημονικές ομάδες στις ΗΠΑ και την Αυστρία έχουν ήδη δημιουργήσει μεγαλύτερους μίνι-εγκεφάλους, οι οποίοι όμως δεν μπορούν να αναπαραχθούν μαζικά σε πανομοιότυπη μορφή.

«Ο δικός μας μίνι-εγκέφαλος δεν είναι ούτε ο πρώτος, ούτε κατ' ανάγκη ο καλύτερος. Όμως είναι ο πιο τυποποιημένος. Και όταν δοκιμάζει κανείς φάρμακα, αυτό είναι καθοριστικό», δήλωσε ο Χάρτουνγκ. «Επιπλέον, αν τέτοια μοντέλα του εγκεφάλου χρησιμοποιηθούν από κάθε εργαστήριο, τότε θα μπορέσουμε να αντικαταστήσουμε σε ευρεία κλίμακα τα πειράματα στα ζώα», πρόσθεσε.

Ο αμερικανός τοξικολόγος ήδη κατέθεσε αίτηση για την κατοχύρωση της σχετικής πατέντας, ενώ αναπτύσσει και την εταιρεία Organome για την παραγωγή τους, η οποία αναμένεται να αρχίσει έως το τέλος του 2016, σε συνεργασία με την εταιρεία Atera του Λουξεμβούργου.

ΠΗΓΗ:

http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=776873(accessed 15.2.16)

Καλλιτέχνης με Αλτσχάιμερ ζωγράφιζε τον εαυτό του μέχρι να ξεχάσει την όψη του

Όταν ένας μεγάλος ζωγράφος πάσχει από Αλτσχάιμερ. Δείτε τα έργα του με τις αυτοπροσωπογραφίες (Pics)

Χρήστος Δεμέτης

news247 Σεπτέμβριος 05 2014 13:43

Το 1995 διαγνώστηκε με την νόσο του Αλτσχάιμερ. Ο ζωγράφος William Utermohlen αποφάσισε από εκείνη τη χρονιά και μετά, κάθε έτος να σκιτσάρει τον εαυτό του για να δει την επίδραση της νόσου πάνω του.

Απόφαση σκληρή στην υπηρεσία της προσωπικής του τέχνης. Στα αυτοπορτραίτα του φαίνεται πως ανά χρόνο οι ικανότητες του μειώνονται δραματικά και εμφανίζεται καταβεβλημένος.

Δώδεκα χρόνια μετά τη διάγνωση, και εφτά χρόνια μετά το τελευταίο του έργο, ο Utermohlen απεβίωσε το 2007 στα 74 του έτη, αφήνοντας πίσω του ένα θαυμάσιο έργο.

"Στους πίνακες αυτούς βλέπουμε τη δραματική προσπάθεια του William να εξηγήσει τον αλλαγμένο εαυτό του, τους φόβους του και τη θλίψη του", εξηγεί η χήρα του, Patricia.

"Είναι δύσκολο να πούμε αν οι αλλαγές στα πορτραίτα έγιναν επειδή έχασε τις καλλιτεχνικές του ικανότητες ή επειδή άλλαξε η ψυχολογία του. Σε κάθε περίπτωση, επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι σταδιακά έχανε το μυαλό του", συμπληρώνει τονίζοντας πως δεν ήταν σε θέση να κάνει αναφορά σε καλλιτέχνες όπως ο Bacon που συνήθιζαν να κάνουν παρόμοια έργα.

Ο Dr. Bruce Miller, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο του San Francisco που μελετά τη νόσο του Αλτσχάιμερ αναφέρει σχετικά με τα έργα του καλλιτέχνη:

"Το Αλτσχάιμερ επηρεάζει τον εγκέφαλο σε τέτοιο βαθμό που είναι δύσκολο να αποδοθεί στον καμβά η πραγματική αίσθηση των σχημάτων όπως τα αντιλαμβανόμαστε εμείς. Η τέχνη φαίνεται να γίνεται πιο αφηρημένη, οι εικόνες θολώνουν και γίνονται πιο σουρεαλιστικές. Και τα χρώματα κυριαρχούν".

Το έργο του Utermohlen θεωρείται το συγκλονιστικότερο χρονικό της νόσου που έχει περάσει στην τέχνη μέσω της ζωγραφικής απεικόνισης μέχρι σήμερα.

Οι αυτοπροσωπογραφίες του αλλά και άλλα έργα του έχουν εκτεθεί σε πολλές πόλεις σε όλο τον κόσμο.

Δείτε τα έργα του παρακάτω:

1967

1996

1996

1997

1997

1998

1999

2000

Σημειώνεται ότι η διερεύνηση για διάγνωση Αλτσχάιμερ σε πιθανούς ασθενείς επιβεβαιώνεται συνήθως με διανοητικές αξιολογήσεις και γνωστικές δοκιμές, που ακολουθούνται συχνά από ακτινογραφίες κτλ του εγκεφάλου. Με την πρόοδο της ασθένειας, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν σύγχυση, οξυθυμία, επιθετικότητα, ταλάντευση διάθεσης, διακοπή ομιλίας, απώλεια της μακροπρόθεσμης μνήμης, και τη γενική κοινωνική απόσυρση του πάσχοντος καθώς οι αισθήσεις του μειώνονται.

Βαθμιαία, οι σωματικές λειτουργίες μειώνονται, οδηγώντας τελικά στο θάνατο .

Η αιτία και η πρόοδος η της ασθένειας δεν είναι κατανοητή καλά ακόμη. Η έρευνα δείχνει ότι η ασθένεια συνδέεται με πλάκες στον εγκέφαλο. Από το 2008, περισσότερες από 500 κλινικές δοκιμές ερευνούν πιθανές θεραπείες για την ασθένεια, αλλά είναι άγνωστο εάν οποιαδήποτε από αυτές θα αποδειχθεί επιτυχής. Πολλά μέτρα έχουν προταθεί για την πρόληψη του Αλτσχάιμερ, αλλά η αξία τους δεν είναι ακόμη αποδεδειγμένη στην επιβράδυνση ή τη μείωση της δριμύτητας της ασθένειας.

ΠΗΓΗ:

http://news247.gr/eidiseis/afieromata/kallitexnhs_me_altsxaimer_zwgrafize_ton_eayto_toy_mexri_na_ksexasei_thn_opsh_toy.3009510.html(accessed 8.9.14)

Η ομιλία μιας δεύτερης γλώσσας καθυστερεί την εμφάνιση άνοιας και Αλτσχάιμερ

H βρετανο-ινδική επιστημονική έρευνα διαπίστωσε ότι οι δίγλωσσοι αναπτύσσουν άνοια κατά μέσο όρο 4,5 χρόνια αργότερα, σε σχέση με όσους μιλάνε μόνο μία γλώσσα.

Οι άνθρωποι που μιλάνε μια δεύτερη γλώσσα, έχουν αυξημένη προστασία έναντι της άνοιας και της νόσου Αλτσχάιμερ, σύμφωνα με μια νέα βρετανο-ινδική επιστημονική έρευνα, τη μεγαλύτερη του είδους της μέχρι σήμερα. Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι δίγλωσσοι αναπτύσσουν άνοια κατά μέσο όρο 4,5 χρόνια αργότερα, σε σχέση με όσους μιλάνε μόνο μία γλώσσα.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Σουβάρνα Αλλαντί του Ινστιτούτου Ιατρικών Επιστημών Nizam του Χαϊντεραμπάντ και τον Τοόμας Μπακ του πανεπιστημίου του Εδιμβούργου, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Neurology» της Αμερικανικής Ακαδημίας Νευρολογίας, σύμφωνα με το «New Scientist», μελέτησαν 648 ανθρώπους με μέση ηλικία 66 ετών, οι οποίοι είχαν διαγνωστεί με άνοια και Αλτσχάιμερ.

Η έρευνα έδειξε ότι, ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες (μορφωτικό επίπεδο, φύλο, επάγγελμα, τόπος κατοικίας κ.α.), όσοι μιλάνε δεύτερη γλώσσα, εμφανίζουν τα πρώτα συμπτώματα άνοιας και Αλτσχάιμερ σε αρκετά μεγαλύτερη ηλικία.

Είναι αξιοσημείωτο ότι αυτό συμβαίνει ακόμα και μεταξύ όσων ανθρώπων είναι αναλφάβητοι. «Η έρευνά μας είναι η πρώτη που διαπιστώνει ότι το να μιλάει κανείς δύο γλώσσες, είναι πλεονέκτημα ακόμα και για όσους δεν μπορούν καν να διαβάσουν», δήλωσε η Αλλαντί.

Σύμφωνα με τους Ινδούς ερευνητές, η ομιλία πάνω από μιας γλώσσας «οδηγεί σε καλύτερη ανάπτυξη εκείνων των περιοχών του εγκεφάλου που ελέγχουν τις εκτελεστικές λειτουργίες και την προσοχή, πράγμα που μπορεί να παρέχει προστασία από την εκδήλωση άνοιας».

Από την άλλη, πάντως, η μελέτη δεν διαπίστωσε να υπάρχει κάποιο πρόσθετο όφελος, αν κανείς είναι πολύγλωσσος, μιλώντας περισσότερες από δύο γλώσσες.

Σε ανάλογα συμπεράσματα για τη σχέση πολυγλωσσίας - άνοιας είχε καταλήξει μια προηγούμενη καναδική επιστημονική έρευνα με επικεφαλής την Έλεν Μπιάλιστοκ του πανεπστημίου της Υόρκης στο Τορόντο.

Τα οφέλη της διγλωσσίας αφορούν πρωτίστως όσους αμέσως μετά τη γέννησή τους μιλάνε δύο γλώσσες, αλλά φαίνεται πως και αυτοί ακόμα που εκ των υστέρων μαθαίνουν μια δεύτερη γλώσσα, επίσης, ωφελούνται από νευρολογικής πλευράς.

Πηγή: AMΠE

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathciv_1_07/11/2013_526648 (accessed 10.11.13)