Wednesday, 21 November 2018

Πώς να μεγιστοποιείς την ευτυχία σου από την κάθε εμπειρία σου; Ένα «εμπειρικό» μάθημα!




Χαρά μοιρασμένη, δυο φορές χαρά!



Πώς μπορείς να αντλείς περισσότερη ευχαρίστηση από τις καταστάσεις στις οποίες βρίσκεσαι; Το Σαββατοκύριακο που διανύω μου δίνει ένα πολύ καλό μάθημα…

Η γυναίκα μου είναι δασκάλα γιόγκα και ένα γκρουπ έξι ατόμων την προσέλαβαν για να τους κάνει γιόγκα στη διάρκεια ενός Σαββατοκύριακου.

«Θέλεις να έρθεις;» με ρώτησε.

Μου φάνηκε καλή ιδέα, καθώς θα πηγαίναμε σε ένα υπέροχο μέρος στη Μάνη και σκέφτηκα: «Γιατί όχι;»

Δεν ήταν τόσο απλό όμως. Για να πάω έπρεπε να οδηγήσω το μίνιβαν από την Αθήνα στη Μάνη με όλη την παρέα και εκεί ίσως χρειαζόταν να βοηθήσω και να γίνω μέρος του προσωπικού, καθώς το μέρος ανήκει στον εργοδότη της Σοφίας.



Ποτέ δε λέω όχι σε κάτι διαφορετικό!
Το πρόγραμμα

Την πρώτη μέρα, το πρόγραμμα περιείχε δυόμιση ώρες οδήγηση και μετά βοήθεια να στηθεί το φαγητό στον ξενώνα.

Έχω πάει πάρα πολλά ταξίδια, όπου καθόμουν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου και ο οδηγός και ο ξεναγός ήταν υπεύθυνοι για τη διασκέδασή μου, οπότε ήξερα τι χρειαζόταν να κάνω.

Εκτέλεσα χρέη οδηγού, μένοντας σιωπηλός σεβόμενος το χώρο των εκδρομέων, εκτός και αν μου ζητούνταν να μιλήσω. Επέλεξα μουσική ανάλογα με τα γούστα των επιβατών (όπως τα μάντεψα) και η διαδρομή είχε επιτυχία. Προς το τέλος οι επιβάτες σιγοτραγουδούσαν τα τραγούδια και στο τέλος μάλιστα δυνάμωσαν και τη φωνή για να τα απολαύσουν ακόμα περισσότερο.

Όταν φτάσαμε ξεφόρτωσα τις αποσκευές, πάρκαρα το αυτοκίνητο και κατευθείαν στην κουζίνα για να κόψω ψωμί, ντομάτες, κρεμμύδια και ό,τι άλλο χρειαζόταν καθώς η Σοφία έκανε διαλογισμό με τους εκδρομείς.

Το τραπέζι ήθελε στρώσιμο μετά και φυσικά, αν και έβρεχε, έπρεπε να πηγαίνω συχνά να βλέπω αν χρειάζονται κάτι άλλο.

Το επόμενο πρωί και ενώ το καταπληκτικό μάθημα γιόγκα της Σοφίας προετοίμαζε τους έξι ανθρώπους για την ημέρα τους, εγώ προετοίμαζα το πρωινό, μαζεύοντας το τραπέζι της προηγούμενες βραδιάς και βοηθώντας στην ετοιμασία του καινούριου τραπεζιού. Μάλιστα καθώς η μαγείρισσα δεν ήξερε πώς να κάνει στραπατσάδα έκανα εγώ τα αυγά για τα έξι άτομα.

Συμμετείχα με όλη μου την καρδιά στις δουλειές του ξενώνα, ενώ δεν ήταν απαιτητό από μένα. Ό,τι έκανα το έκανα με επαγγελματισμό και προσοχή στη λεπτομέρεια και φρόντιζα να έχουν οι άνθρωποι αυτοί μια εμπειρία όσο το δυνατόν καλύτερη. Ήθελα να περάσουν όπως θα μου άρεσε κι εμένα να περνούσα.
Το μάθημα

Γιατί τα γράφω όλα αυτά;

Τα γράφω για να μοιραστώ κάτι που παρατήρησα στον εαυτό μου. Το σημαντικότερο αποτέλεσμα της αντιμετώπισής μου ήταν ότι εγώ περνούσα πολύ όμορφα. Ένιωθα πως συνέβαλα στο να έχουν μια όμορφη διαμονή και έβαζα όλη μου την ενέργεια σε αυτό.

Θα μπορούσα να κάτσω σε μια γωνία και να παρακολουθώ τους ανθρώπους του ξενώνα να κάνουν τις δουλειές. Να βρω ένα βιβλίο να διαβάσω, ή να ασχοληθώ με το κινητό μου (δεν είχε και πολύ σήμα η αλήθεια είναι).

Θα μπορούσα να πω, τι δουλειά έχω εγώ να κάνω τον υπηρέτη σε έξι άτομα. Τι έχω να κερδίσω;

Θα μπορούσα να πω την κλασική ατάκα: «Ξέρετε ποιος είμαι εγώ; Από που κι ως που να σας σερβίρω φαγητό εδώ πέρα;»

Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; Μάλλον θα βαριόμουν, ή θα παραπονιόμουν, ή θα πέρναγε αδιάφορα η ώρα μου.

Κι όμως, αναλαμβάνοντας τον ρόλο αυτό στα σοβαρά πήρα εγώ μεγάλη ικανοποίηση. Ένιωσα ότι προσφέρω. Ένιωσα ότι κάνω κάτι που έχει αποτέλεσμα. Ένιωσα παραγωγικός. Ένιωσα υπεύθυνος. Ένιωσα ικανός. Ένιωσα καλά με μένα. Ένιωσα πως δεν υποτίμησα αλλά αντιθέτως τίμησα τον εαυτό μου.

Και στο τέλος αυτό είναι που ψάχνουμε όλοι. Να νιώσουμε καλά με τον εαυτό μας.
Όχι τι κάνεις. Πώς το κάνεις…

Η εμπειρία που σας περιγράφω μου θύμισε άλλη μια φορά πως ίσως η χαρά της ζωής να μην κρύβεται στο τι κάνουμε (γιατρός, ή χορεύτρια, ή δικηγόρος, ή χρηματιστής, ή δάσκαλος, ή ζωγράφος).

Ίσως το μυστικό να είναι στο πώς το κάνουμε. Ό,τι κι αν κάνουμε. Με τι διάθεση ερχόμαστε στη δουλειά. Με τι διάθεση μπαίνουμε σε μια σχέση; Με τι διάθεση πηγαίνουμε τα παιδιά στις δραστηριότητές τους; Με τι διάθεση πηγαίνουμε μια εκδρομή;

Δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό; Τιμάμε τον εαυτό μας;

Εν προκειμένω στο κομμάτι της δουλειάς, θα έχετε δει σίγουρα ανθρώπους οι οποίοι τιμούν αυτό που κάνουν και το κάνουν με επαγγελματισμό και αφοσίωση. Ό,τι κι αν είναι αυτό.

Θα έχετε δει τον μανάβη που αγαπάει τα ζαρζαβατικά του ή τον φούρναρη που θέλει να προσέχει να βγάζει πάντα τραγανό κουλούρι. Τον δάσκαλο που αγαπάει τους μαθητές του και τον οδηγό ταξί που είναι πάντα περιποιημένος και σέβεται τον πελάτη του.
Ο οδηγός λεωφορείου στο Κυότο

Θυμάμαι χαρακτηριστικά όταν είχα βρεθεί στο Κυότο, στην Ιαπωνία, κάποια στιγμή είχα πάρει το λεωφορείο. Ο οδηγός του έλεγε από το μικρόφωνο:

«Περνάμε αυτή την περιοχή.»

«Το λεωφορείο θα σταματήσει»

«Το λεωφορείο σταματάει»

«Το λεωφορείο θα ξεκινήσει»

«Το λεωφορείο ξεκινάει»

Ξανά και ξανά. Κάθε φορά με απόλυτο σεβασμό σε αυτό που έκανε και μια αίσθηση φροντίδας στη φωνή του. Γιατί με αυτόν τον τρόπο φρόντιζε τους επιβάτες για να μην αιφνιδιαστούν και βρεθούν σε θέση αστάθειας.



Το γεγονός ότι αντιμετώπιζε ευλαβικά τη δουλειά του είχε ως αποτέλεσμα να την απολαμβάνει πολύ περισσότερο και ο ίδιος. Τιμούσε το ρόλο και αυτομάτως τιμούσε τον εαυτό του. Τότε μου είχε κάνει πολλή εντύπωση. Τώρα τον κατανοώ και τον ευγνωμονώ για το μάθημα.

Αν είμαι σε μια δουλειά και διαρκώς παραπονιέμαι και την κάνω με μισή καρδιά τότε στην ουσία δεν εκτιμώ κι εμένα που την κάνω.

Αν είμαι σε μια σχέση και διαρκώς εκφράζω ενοχλήσεις και παράπονα τότε υποβιβάζω και τον εαυτό μου γιατί βρίσκομαι σε τέτοια σχέση που δε με ικανοποιεί.

Αν όμως δώσω όλη μου την ενέργεια είναι πολύ πιο πιθανό και η σχέση να δουλέψει αλλά κι εγώ να την απολαμβάνω. Ακόμα κι αν τελικά δε δουλέψει και χαθεί, ακόμα και τότε θα ξέρω ότι έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα. Και αυτό θα με βοηθήσει πολύ στο να σταθώ στα πόδια μου ξανά και να συνεχίσω.
Συμπέρασμα

Είναι αδύνατον να μας αρέσουν όλες οι δουλειές ή όλοι οι άνθρωποι. Ταυτόχρονα, πολύ συχνά παραβλέπουμε έναν πολύ ισχυρό παράγοντα ο οποίος επηρεάζει την τελική απόλαυση που νιώθουμε από οτιδήποτε κάνουμε.

Τη δική μας συμμετοχή.

Όσο περισσότερο δινόμαστε σε μια δραστηριότητα / κατάσταση τόσο μεγαλύτερη ευχαρίστηση είναι πιθανό να νιώσουμε.

Δεν κάνουμε χάρη στα αφεντικά μας ή στον σύντροφό μας όταν είμαστε συνειδητά παρόντες και προσπαθούμε για το καλύτερο με όλο μας το είναι.

Κάνουμε τεράστια χάρη όμως στον εαυτό μας.

Προσωπικά περνάω ένα καταπληκτικό τριήμερο. Η αλήθεια είναι ότι βοηθούν και οι δυο μου φίλοι, η Μίλκυ και ο Καφέ.



Ταυτόχρονα και η δική μου στάση έχει αποτέλεσει καταλύτη για την απόλαυση της εμπειρίας μου.

Θα έγραφα κι άλλα όμως έχει έρθει το μεσημέρι και χρειάζονται χέρια στην κουζίνα…

ΠΗΓΗ:

What Your Sleep Reveals About Your Personality




Introverts and extraverts react differently to sleep deprivation.



Introverts are naturally better at dealing with sleep deprivation after a busy day of social interactions, research finds.

Despite being kept awake for 22 hours, introverts remained more alert than extroverts when tested the next day.


It may be because introverts generally have higher cortical arousal.

In contrast, extraverts are vulnerable to sleep loss after interacting with many people during the day.

After being kept awake all night, they were more sleepy the next day than introverts.

Dr Tracy L. Rupp, who led the study, said:



“Extroverts exposed to socially enriched environments showed greater vulnerability to subsequent sleep deprivation than did extroverts exposed to an identical but socially impoverished environment

The ability of introverts to resist sleep loss was relatively unaffected by the social environment.

Overall, the present results might also be interpreted more generally to suggest that waking experiences, along with their interaction with individual characteristics, influence vulnerability to subsequent sleep loss.”

The study included 48 people who did a series of tasks for 12 hours either on their own or in a group.


Everyone was then kept awake for 22 hours and given periodic tests of alertness.

Although introverts and extroverts usually slept about the same on a normal night, it was the introverts who did better on the tests after being sleep deprived.

The introvert’s ability to resist sleep loss could be down to genetic factors.

Social interactions are often complex and require people to regulate their attention and alertness.

As a result, more sleep may be required to recover.


Dr Rupp said:


“These data have practical relevance for occupational shift work and military operational assignments, and theoretical implications for understanding individual-difference factors influencing vulnerability or resiliency to sleep loss.”

Source:

Thursday, 15 November 2018

Έρευνα: Πώς η κλιματική αλλαγή θα συνδεθεί με την αύξηση της εγκληματικότητας



Οι ερευνητές του Τμήματος Επιστημών της Ατμόσφαιρας και του Ωκεανού του Πανεπιστημίου του Κολοράντο αναφέρουν ότι ήδη οι ήπιοι χειμώνες συνοδεύονται από μεγαλύτερη εγκληματικότητα και στο μέλλον αυτό θα είναι ακόμη πιο αισθητό






Η κλιματική αλλαγή θα κάνει πιο σύντομους και πιο ζεστούς τους χειμώνες και αυτό, με τη σειρά του, θα ευνοήσει την αύξηση της εγκληματικότητας, σύμφωνα με νέα αμερικανική επιστημονική μελέτη. Η επιδείνωση της εγκληματικότητας θα είναι πιο αισθητή σε εκείνες τις περιοχές που, ενώ παραδοσιακά έχουν πιο κρύους χειμώνες, η κλιματική αλλαγή θα τους κάνει πιο ήπιους.


Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ, οι ερευνητές του Τμήματος Επιστημών της Ατμόσφαιρας και του Ωκεανού του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «GeoHealth» της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης, αναφέρουν ότι ήδη οι ήπιοι χειμώνες συνοδεύονται από μεγαλύτερη εγκληματικότητα και στο μέλλον αυτό θα είναι ακόμη πιο αισθητό.

Η νέα μελέτη -που ανέλυσε σε βάθος δεκαετιών (1976-2016) στοιχεία για περίπου 16.000 αμερικανικές πόλεις, συσχετίζοντας τις μεταβολές της θερμοκρασίας με τους δείκτες εγκληματικότητας- δείχνει ότι μέσα στο έτος η πιο έντονη συσχέτιση αφορά το χειμώνα: όταν το θερμόμετρο ανεβαίνει τους χειμερινούς μήνες, ανεβαίνει και η εγκληματικότητα, είτε πρόκειται για βίαιες επιθέσεις κατά ανθρώπων είτε για εγκλήματα κατά ιδιοκτησίας.

Η εξήγηση είναι απλή: όταν δεν ξεπαγιάζει κανείς το χειμώνα, έχει περισσότερη όρεξη να βγει από το σπίτι του, οπότε κυκλοφορούν περισσότεροι κλέφτες ή βιαστές στους δρόμους και, επιπλέον, τα υποψήφια θύματα είναι περισσότερα.

Προηγούμενες μελέτες έχουν συσχετίσει τις υψηλότερες θερμοκρασίες με μια πιο επιθετική συμπεριφορά των ανθρώπων. Όμως, σύμφωνα με τη νέα μελέτη, οι υψηλότερες θερμοκρασίες του καλοκαιριού – οι οποίες μελλοντικά θα γίνουν ακόμη θερμότερες λόγω της κλιματικής αλλαγής- δεν φαίνεται να ευνοούν την αύξηση της εγκληματικότητας (προφανώς άμα σκάει τζίτζικας, σκάνε και οι κλέφτες, οπότε κάθονται κάτω από το αιρ-κοντίσιον…).

ΠΗΓΗ:




People use this music to ‘purge’ their negativity.



Liking heavy metal music is a sign of high intelligence, research suggests.

Some people may use heavy metal music as a way of coping with being talented.


Being a ‘metalhead’ is sometimes associated with poor performance and delinquency, but this survey found otherwise.

More intelligent people may find themselves outsiders and use heavy metal music to deal with the stress.

Dr Stuart Cadwallader, the study’s author, says there is a stereotype that more intelligent people are into classical music.

While this is true for some, others take solace in heavy metal.


Dr Cadwallader said that young people enjoy the complex and sometimes political themes in metal that are not explored in mainstream pop music.


Both alienation and being separate from society may chime with some gifted people.

The results come from a survey of 1,057 members of the National Academy for Gifted and Talented Youth in the UK.

This body represents young people aged 11-18 who are in the top 5 per cent academically.

The results showed that while rock was the most popular genre among talented youngsters, one-third rated heavy metal in their top five genres and 6 per cent gave it top spot.

Those who particularly liked heavy metal also tended to have lower self-esteem.

Genres traditionally linked to intelligence — classical music and jazz — were the least popular.

Some young people said they liked to literally ‘jump out’ their frustrations and anger to heavy metal.


Dr Cadwallader said:


“Perhaps the pressures associated with being gifted and talented can be temporarily forgotten with the aid of music.

As one student suggests, perhaps gifted people may experience more pressure than their peers and they use the music to purge this negativity.”

SOURCE:

Wednesday, 14 November 2018

Κατάχρηση ουσιών/εξαρτήσεις


Ναρκωτικά Εξαρτήσεις – Το καταφύγιο της αυτοκαταστροφικοτητας

Όταν ένα άτομο καταφεύγει σε ναρκωτικές ουσίες ή/καί αλκοόλ ή και σε άλλων ειδων εξαρτησεις, δείχνει ότι δεν έχει άλλο καταφύγιο. Το τελευταίο του καταφύγιο είναι η αυτοκαταστροφικότητα. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα άτομα δεν αναγνωρίζουν ουσιαστικά ότι αυτοκαταστρέφονται. τα ναρκωτικά «γεμιζουν» το ψυχικό κενό το οποιο βιώνει το άτομο. Το κενό αυτο εχει πρωτόγονη προελευση με έδρα στα βρεφικά χρονια ζωης όπου ο δεσμός με την μητρική φιγούρα χαρακτηριζεται άλλοτε απο αδιαφορια, άλλοτε απο μεγαλη έλλειψη φροντίδας, αλλοτε απο μη αναγνωριση των αναγκών και σε πολλές περιπτωσεις και απο τα τρία παραπανω.



Ψυχοθεραπευτική παρέμβαση – Ναρκωτικά Εξαρτησεις

Ο πρώτος από τους στόχους της ψυχοθεραπευτικής παρέμβασης είναι η προσπάθεια αναγνώρισης της κατάστασης. Η λήψη ουσιών αποτελεί την ύστατη κραυγή. Το άτομο προσπαθεί να αναπληρώσει πολύ πρώιμες ανάγκες τις οποίες δεν μπορεί να καλύψει μέσα από συντροφικές σχέσεις ή μέσα από άλλους τρόπους. Συνήθως πρόκειται για άτομα τα οποία εξαρτώνται με τον έναν ή τον άλλο τρόπο από την θέληση τρίτων. Η εξάρτηση μπορεί να αφορά επίσης τυχερά παιχνίδια, σπατάλη χρημάτων, ιππόδρομο, κτλ. Τα ίδια ισχύουν καί γι’ αυτές τις καταστάσεις.


Ναρκωτικά Εξαρτησεις – Βασικος θεραπευτικός αξονας

Αρχικά οι ειδικές ψυχολογικές εξετάσεις και κατόπιν η δημιουργια θεραπευτικής επαφής, μαζί με την λήψη της κατάλληλης εξατομικευμένης φαρμακευτικής αγωγής αποτελούν τις πρώτες ενέργειες για την δημιουργια του βασικού θεραπευτικού άξονα.

ΠΗΓΗ: