Same-Sex Parenting Does Not Harm Children, Research Review Finds

Are two mothers better than one?

Children who are raised by same-sex parents do just as well in social development, education and emotionally as those raised by heterosexual couples, an Australian review of the research finds.

In Australia 11% of gay men and 33% of lesbians have children–figures which will likely increase as barriers are reduced.

The review of the research was conduced by Deb Dempsey and commissioned by the Australian Institute of Family Studies (Dempsey, 2014).

The research certainly does not support the view that children brought up by same-sex parents are harmed as a result.

Two mothers

Quite the contrary, children brought up by lesbians may benefit from having two mothers–often reporting better relationships with their children and displaying higher levels of involvement.

The reason for this could be…

“…due to the “double dose” of “feminine” parenting. Just as heterosexual mothers usually have greater care-giving responsibilities and display greater parenting skill than heterosexual fathers, lesbian mothers appear to bring this gendered tendency to their parenting relationships.” (Dempsey, 2014).

While the review was broadly positive, some worries were expressed: children of same-sex parents are more likely to report concerns about bullying or other abuse based on the sexuality of their parents.

Set against this, the review finds that while there is fear of this type of bullying or abuse, it is not often actually experienced.

Equitable but not identical

Same-sex couples are also more likely to set an equitable example for their children. They are more likely to share the housework and to avoid privileging work over home-life.

While some studies have found negative effects on children of having same-sex parents (e.g. Regnerus, 2012), these have not taken into account the higher rates of separation amongst same-sex couples.

Experts no longer try to claim that outcomes of same-sex parenting are identical to heterosexual couples– along with some potential advantages comes the social stigma and higher rates of separation.

Nevertheless, a report from the American Academy of Pediatrics points out:

“Over the past decade, 11 countries have recognized marriage equality and, thus, allow marriage between 2 partners of the same gender: Argentina, Belgium, Canada, Denmark, Iceland, Netherlands, Norway, Portugal, Spain, South Africa, and Sweden. There has been no evidence that children in these countries have experienced difficulties as a result of these social changes.” (Perrin et al., 2013)

SOURCE:

http://www.spring.org.uk/2014/02/same-sex-parenting-does-not-harm-children-research-review-finds.php(accessed 9.2.14)

Και οι γκέι έχουν ψυχή;;;

Ελενα Ακρίτα | ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ: 30/11/2013 08:00 |

Μα τι το θέλουνε, ρε γαμώτο, αυτό το σύμφωνο συμβίωσης για τους γκέι; Σε λίγο θα μας πουν ότι οι «ανώμαλοι έχουν ίσα δικαιώματα με τους «νορμάλ». ΟΚ, δεν λέω... Και οι γκέι έχουν ψυχή. Οπως και οι μαύροι έχουν ψυχή. Μη σου πω και οι (λαθρο)μετανάστες έχουν ψυχή. (Οριακά βέβαια, αλλά μην το κάνουμε θέμα.)

Δεν είμαι ρατσίστρια ΑΛΛΑ: Νομίζω ότι ο εγκέφαλος του μαύρου είναι πιο μικρός από αυτόν του λευκού. Δεν είμαι φασίστρια, ΑΛΛΑ: Το «αίμα-τιμή-Χρυσή Αυγή» είναι η μόνη λύση για την πατρίδα μας. Δεν είμαι σεξίστρια ΑΛΛΑ: Μακριά από μας οι αδελφές. Βέβαια, ξέρω έναν, τον Μιχάλη που είναι γκέι και... εντάξει, τον λες και καλό ανθρωπάκι. Και επίσης έχω τη φριχτή υποψία ότι η κόρη τής απέναντι, η Ράνια, είναι λεσβία, αν και ευγενέστατη, κατά τα άλλα.

Κρίμα, όμως! Κι είναι κι όμορφα παιδιά. Σεξίστρια δεν με λες ΑΛΛΑ: Νόμιζα ότι οι γκέι είναι δύσμορφοι. Κακάσχημοι. Τέρατα. Και ότι ο μόνος λόγος που γίνονται γκέι είναι επειδή δεν τους θέλει κανένας από το αντίθετο φύλο. Οτι δηλαδή, αφού εξαντλήσεις όοοοολες τις πιθανότητες με το άλλο φύλο και φας ΤΙΣ χυλόπιτες - τότε μες στην απόγνωση, τα φτιάχνει αγοράκι με αγοράκι και κοριτσάκι με κοριτσάκι. Για να 'χουν κι αυτά κάτι να παίζουν. Κόντρα στη φύση, κατάλαβες;

Δεν με λες οπισθοδρομική ΑΛΛΑ: Δεν είναι φυσιολογικά αυτά τα πράγματα. Ο αρκούδος θα πάει με αρκουδίτσα. Ο σκύλος με σκυλίτσα. Ο ασβός με ασβούλα. Ο μυγούλης με μυγούλα και ο μελισσούλης με μελισσούλα.

Θα μου πεις τώρα εσύ πως, σύμφωνα με το έγκυρο ιατρικό site www.news-medical.net, υπάρχουν 1.500 είδη ζώων με ομοφυλοφιλικές σχέσεις. Το 2006 μάλιστα, το Πανεπιστήμιο του Οσλο στη Νορβηγία έκανε μια μεγάλη έκθεση με θέμα «Η ομοφυλοφιλία στο ζωικό βασίλειο».

Δεν με λες ζωολόγο ΑΛΛΑ: Μια ματιά να ρίξετε σε σχετικά άρθρα στον γκούγκλη θα διαπιστώσετε πως απ' όλα έχει ο μπαξές: Θηλαστικά, πουλιά, ψάρια, ερπετά, αμφίβια. Ακόμα και έντομα... Κι είναι κι όμορφα τα πιο πολλά, πανάθεμά τα! Γιατί δεν βρίσκουν ένα ταίρι ΤΗΣ ΠΡΟΚΟΠΗΣ;;;

Δεν με λες ντεμοντέ ΑΛΛΑ: Αυτό το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια που εντάσσεται στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, δεν το καταλαβαίνω. Δεν φτάνει που δεν τους αλείφουμε πίσσα και πούπουλα, θα τους δώσουμε και δικαιώματα παραπάνω. Ελεος δηλαδή!

Εντάξει, έχουν μια σχέση, άντε να το δεχτούμε. Εντάξει, ζούνε μαζί, άντε να το καταπιούμε - γιατί μας πέφτει και μεγάλος λόγος στη ζωή των άλλων! Αλλά το σύμφωνο συμβίωσης τι του βρήκες και το λιμπίστηκες, ρε πουλάκι μου; Κάνε εκεί το γούστο σου, την πλάκα σου - γιατί πείτε μου τώρα ότι ερωτεύονται οι ομόφυλοι, να τα δω όλα - και μετά ας πάει ο καθένας, όπου τον βγάλει η στράτα του.

Και μην ακούω τρελά. Οτι ζει ένα ζευγάρι χρόνια μαζί κι αν ο ένας φύγει από τη ζωή - ας έχει εξασφαλίσει τουλάχιστον τον-την σύντροφο του. Δεν με λες στενόμυαλη ΑΛΛΑ: Αυτά δεν είναι νορμάλ πράγματα. Το νορμάλ είναι να πεθαίνει ο ένας - και να μπουκάρει στο διαμέρισμα ο αδελφοξάδελφος από το πουθενά, να πετάει τον σύντροφο στον δρόμο, να παίρνει τα πάντα, να ξηλώνει μέχρι απλίκα και να τσεπώνει και τη σύνταξη!

Κι αυτές τις μαλακίες του Δικαστηρίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων - που καταδίκασε την Ελλάδα για τον αποκλεισμό των ομόφυλων ζευγαριών από το σύμφωνο συμβίωσης - να τις ξεχάσουνε. Εδώ είναι Μπαλκάνια δεν είναι παίξε-γέλασε! Εδώ ο άντρας είναι άντρας, η γυναίκα είναι γυναίκα, η μελιτζάνα είναι μελιτζάνα, το πολύμπριζο πολύμπριζο και η μπαλαντέζα μπαλαντέζα. Α και για να μην ξεχνάμε τις αθάνατες ελληνικές παραδόσεις - τα σύκα σύκα και η σκάφη σκάφη! Με έμφαση στα σύκα - όχι στη σκάφη!

Δεν με λες θρησκόληπτη - βοήθειά μου! - ΑΛΛΑ: Εχουν δίκιο οι παπάδες! Αυτά τα σύμφωνα είναι του διαβόλου. Ερωτα κάνουν μόνο άντρας με γυναίκα ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΛΟΓΟ: Να τεκνοποιήσουνε. Παιδιά πατ κιουτ και τέρμα! Οι άνθρωποι - όλοι οι άνθρωποι - δεν κάνουν έρωτα, δεν ζουν μαζί επειδή ερωτεύονται και θέλουν να μοιραστούν ζωή, χαρές, λύπες, γέλια, πίκρες, βάσανα, νιάτα και γεράματα. Οοοοχι. Μόνο για κάνουν παιδιά. Π.χ. θες εσύ τώρα δύο παιδιά; Συνουσιάζεσαι ο άνθρωπος μια, δυο, τρεις, πέντε, δέκα. Τόσο όσο! Και μόλις γεννηθεί και το δεύτερο τέρμα. Κομμένο το σεξ.

Δεν ξέρω τι να πω με τα τέρατα και τα σημεία που συμβαίνουν γύρω μας. Ενα τελευταίο μόνο: Και οι γκέι έχουν ψυχή;

Δεν είμαι μεταφυσικός τύπος ΑΛΛΑ πολύ αμφιβάλλω!

ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Πηγή:

http://www.tanea.gr/opinions/all-opinions/article/5059384/kai-oi-gkei-exoyn-psyxh/ (accessed 4.2.14)

Το γέλιο βοηθά και στην εξωσωματική γονιμοποίηση

Είναι πράγματι το γέλιο το καλύτερο…φάρμακο; Μπορεί όχι πάντα, αλλά ισραηλινή μελέτη υποστηρίζει μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες, που είναι στη διαδικασία της εξωσωματικής.

Είναι πράγματι το γέλιο το καλύτερο…φάρμακο; Μπορεί όχι πάντα, αλλά ισραηλινή μελέτη υποστηρίζει μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες, που είναι στη διαδικασία της εξωσωματικής.

219 γυναίκες, που υποβάλλονται σε τεχνητή γονιμοποίηση, συμμετείχαν σε έρευνα από ισραηλινή επιστημονική ομάδα.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι οι πιθανότητες επιτυχίας της εξωσωματικής γονιμοποίησης ήταν πολύ μεγαλύτερες για τις γυναίκες εκείνες, που είχαν ψυχαγωγηθεί από επαγγελματία κλόουν, που εργάζεται σε νοσοκομείο λίγο αφότου τα έμβρυα εμφυτεύθηκαν στη μήτρα τους.

Συνολικά το 36% εξ αυτών είχαν μία επιτυχημένη εμβρυομεταφορά και έμειναν έγκυες, σε σχέση με το 20% των γυναικών εκείνων, στις οποίες έγινε η εμφύτευση του εμβρύου χωρίς να ψυχαγωγηθούν.

Ο επικεφαλής της έρευνας εξηγεί ότι η ιδέα για τη διεξαγωγή της προέκυψε, όταν διάβασε για την πιθανή επίδραση στον οργανισμό, που έχει το γέλιο ως «φυσικός μηχανισμός κατά του στρες».

«Οι ασθενείς, που πάσχουν από υπογονιμότητα και υποβάλλονται σε τεχνητή γονιμοποίηση είναι υπερβολικά αγχωμένες», αναφέρει και συμπληρώνει: «Έτσι έκρινα ότι αυτή η επέμβαση θα ήταν ευεργετική για εκείνες κατά τα κρίσιμα λεπτά μετά τη μεταφορά του εμβρύου».

Για να δοκιμάσει την ιδέα του, η ερευνητική ομάδα ζήτησε από έναν κλόουν να επισκέπτεται κατά περιόδους, σε διάστημα ενός χρόνου, την κλινική γονιμότητας.

Από τις 219 γυναίκες, που συμμετείχαν στην έρευνα, οι μισές υποβλήθηκαν σε εμβρυομεταφορά την ημέρα, που ο κλόουν βρισκόταν στην κλινική.

Κατά τη διάρκεια της αποθεραπείας μετά τη διαδικασία, η κάθε γυναίκα δέχτηκε 15λεπτη επίσκεψη από τον κλόουν.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι σε σύγκριση με τις γυναίκες, που επισκέφθηκαν την κλινική την ημέρα που δεν βρισκόταν εκεί ο κλόουν, εκείνες που γέλασαν μαζί του είχαν παραπάνω από τις διπλάσιες πιθανότητες να μείνουν έγκυες.

Έλαβαν, φυσικά, υπόψιν και άλλους παράγοντες, όπως την ηλικία, τον τύπο της υπογονιμότητας και τον αριθμό των εμβρύων, που εμφυτεύτηκαν.

Πηγή:

www.mother.gr (accessed 4.2.14)

Βρέθηκε η αιτία για όσους δεν μπορούν να ξυπνήσουν το πρωί

Κοιμάστε νωρίς το βράδυ και ξυπνάτε επίσης νωρίς το πρωί; Ή μήπως πέφτετε για ύπνο αργά και σηκώνεστε για πρωί το… μεσημέρι;

Την επόμενη φορά που η μαμά σας, η γιαγιά σας, η φίλη σας ή το αφεντικό σας, γκρινιάξει επειδή αργήσατε να ξυπνήσετε… ενημερώστε τους ότι δεν έχετε καμία ευθύνη και πως για όλα φταίνε τα γονίδιά σας!

Ειδικοί νευρογενετιστές εκτιμούν ότι το πρωινό ξύπνημα εξαρτάται από τα γονίδια. Ο Dr Louis Ptacek από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ανέφερε μάλιστα ότι η καλύτερη κατανόηση του «χρονότυπου» κάθε ατόμου, δηλαδή ποια ώρα της ημέρας λειτουργεί καλύτερα, μπορεί να μας βοηθήσει να ζούμε πιο υγιεινά.

«Είτε μας αρέσει, είτε όχι οι γονείς μας είναι αυτοί που μας λένε πότε πηγαίνουμε για ύπνο, σύμφωνα με τα γονίδια που μας έχουν κληροδοτήσει» είπε χαρακτηριστικά στο BBC.

Ο υποθάλαμος στον εγκέφαλο ελέγχει όλες τις σωματικές δραστηριότητες, από την απελευθέρωση ορμονών μέχρι τη ρύθμιση της θερμοκρασίας και την πρόσληψη νερού.

Το εσωτερικό, κιρκαδικό ρολόι που έχουμε όλοι μας ρυθμίζεται κάθε ημέρα από το φως και καθώς η διάρκεια της ημέρας είναι 24 ώρες, θα περίμενε κανείς το ρολόι όλων μας να «έτρεχε» με ένα παρόμοιο προγραμματισμό. Όμως δε συμβαίνει αυτό.

Στην έρευνα του Dr Ptacek συμμετείχαν οικογένειες που έπασχαν από διαταραχές ύπνου. Ο ερευνητής εντόπισε ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, το οποίο οδηγούσε στην παραγωγή μιας πρωτεΐνης που ρυθμίζει τον κύκλο του ύπνου και κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι διάφορες μεταλλάξεις του γονιδίου αυτού οδηγούν τελικά στη διαμόρφωση του χρονότυπου και των προτύπων ύπνου που ακολουθεί κάθε άτομο.

medicalnews.gr

Πηγή: http://www.koutipandoras.gr/article/105858/vrethike-i-aitia-gia-osoys-den-mporoyn-na-xypnisoyn-proi (accessed 4.2.14)

Philip Seymour Hoffman: What makes someone relapse into addiction?

Actor Philip Seymour Hoffman reportedly died after taking drugs, having apparently been clean for more than two decades. But what causes relapses like this, asks Ed Ram.

Philip Seymour Hoffman first checked himself into rehab after graduating in drama from New York University in 1989. He was a heroin user and addicted to alcohol. In an interview in 2011 he said that problem was "pretty serious" at the time. "I know, deep down, I still look at the idea of drinking with the same ferocity that I did back then. It's still pretty tangible," he told the Guardian. "Just because all that time's passed doesn't mean maybe it was just a phase. That's you know, that's who I am," he added.

While it might strike most non-addicts as strange that someone would revert to destructive behaviour after years of sobriety, it is actually common. "Heroin abuse is a persistent and pernicious disorder and it's difficult to break free from it," says John Marsden, a doctor in addiction psychology at King's College London. "A relapse is common."

The fundamental issue is the long-term nature of the problem. "It's addiction that is the problem," says Mark Johnson, a former heroin user and the founder of ex-offender charity User Voice. "It's an illness that doesn't go away. You put down the drugs and everyone thinks that you have stopped the problem but that's not the case."

The mental and physiological problem of addiction need to be put into the same realm as depression, says Elliot Elam, from drug and alcohol treatment charity Addaction. "It simmers in the background - people can learn to cope with it or overcome it but it's not a problem that can be cured." Particular triggers can spark a relapse, like with any addiction, such as smoking. The trigger could be a stressful day at work, a break up or a couple of drinks - the same pattern of relapse can be seen in the use of drugs like heroin, says Elam. "We often see problems of family troubles, losing a job, long-term illness, bereavement, relationship issues, stress, and so on."

Equally a trigger could be through association, Marsden explains. A former addict could have seen someone picking up some drugs that they used to take, have had a familiar drink, or even seen an old friend from the time that they were using.

Whatever the situation, a relapse is always a conscious decision, Johnson insists. It starts with an emotional relapse that can start months before use. "Hoffman would have known that he was going to do it - it doesn't just happen." And giving in to the trigger is often down to complacency. "Sometimes when people have been clean for a while they think they have overcome the illness of addiction," says Johnson. This just isn't the case. They think they can deal with the drug because they have managed to control themselves for so long, Johnson suggests.

Their ability to control themselves to the extent of not taking the drug then erroneously leads them to believe they could therefore handle taking the drug. This can result in a relapse into drug use.

To some extent, most experts agree, addiction is forever.

SOURCE:

http://www.bbc.co.uk/news/blogs-magazine-monitor-26016953 (accessed 4.2.14)